အမဲစက္ေလးတစ္စက္

                                                                                                     ဆရာက အျဖဴေရာင္စကၠဴေပၚမွာ   
အနက္ေရာင္မွင္စက္ေလးတခုကိုခ်ျပျပီး ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကိုေမးတယ္ ဘာျမင္လည္းေျဖတဲ့။ ေက်ာင္းသားေတြကလည္း အမဲစက္ေလးျမင္ပါတယ္လို႕ေျဖတယ္။
ဆရာက ဒါပဲျမင္တာလားလို႕ ထပ္ေမးတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြက ဟုတ္တယ္ အမဲစက္ေလး ပဲျမင္ပါတယ္လို႔ အေျဖေပးၾကတယ္။
ဒီလိုနဲ႕ ဆရာက ေက်ာင္းသားေတြအားလံုးကိုေမးလိုက္တယ္။ ဘာျမင္လည္း ေသခ်ာၾကည့္ျပီး ထပ္ေျဖေပးပါဦး။ ေက်ာင္းသားအားလံုးကလည္း အနက္ေရာင္အစက္ေလးပဲ ျမင္ပါတယ္လို႔ေျဖတယ္။
အဲဒီမွာဆရာက ေက်ာင္းသားအားလံုးကို ခဏၾကည့္ျပီး ေလးနက္တဲ့ အသံနဲ႔ေျပာလိုက္တယ္။ "ဒီေလာက္ၾကီးတဲ႕ အျဖဴေရာင္ စကၠဴကိုမျမင္ၾကပဲ အမဲစက္ကေလးကိုမွ ဘာလို႔ျမင္ၾကတာလည္းတဲ့"
သင္ခန္းစာေလးကေတာ့
"လူ႔ေလာကမွာလည္း လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ မွားခဲ့တဲ့ အမဲစက္ေလးကိုပဲျမင္ေနမဲ႕အစား၊ သူ႕မွာရွိတဲ့ ေကာင္းတဲ့ စိတ္ထားေလးကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္ေပးသင့္ပါတယ္။"
ဒါမွ လူ႕ေလာကၾကီးဟာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းမွာပါ။ 

 ဒီကိစၥ ေျပလည္သြားရင္ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္း ပြင့္သြားမွာ စိုးေနလုိ႔ပါလား။ မအံု မပြင့္၊ မတင့္မတယ္ ဘဝနဲ႔ပဲ အ႐ိုး ထုတ္ၾကမွာလား။ အေၾကာက္တရား ေအာက္မွာ ေမွာက္ျပား ေနခဲ့ရတဲ့ ျပည္သူေတြအတြက္ ငဲ့ကြက္သင့္ အေျဖရွာသင့္ပါၿပီ။

အေျပာနဲ့အလုပ္ လြဲေနတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယနၱရား

မီးစင္ၾကည့္ကျပီးသြားမယ့္ ဒီမိုကေရစီ
သမၼတၾကီး သိပါစ …။ အမ္ပီစီက သိပါစ၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆို ေထာင္ ၇ လ …။
ဒီဇင္ဘာ ၅ ရက္က ရန္ကုန္ျမို့ လိႈင္ျမို့နယ္ တရားရံုးေ႐ွ့မွာ အေမအိုတဦး လက္ထဲကိုင္ထားတဲ့ စာတမ္းေလးပါ။
ဓာတ္ပံုနဲ့ တင္ထားတာမို့ ၾကည့္ရင္းနဲ့ စိတ္ထိခိုက္သြားမိပါတယ္။
ဒီရက္ပိုင္းမွာ ပုဒ္မ ၁၈တို့ ၅၀၅ (ခ)တို့နဲ့ တေယာက္ျပီးတေယာက္ တဖြဲ့ျပီးတဖြဲ့ ဆက္တိုက္ ဆိုသလို သတိမထားဘဲ မေနနိုင္ေလာက္ေအာင္ကို ေထာင္ခ်ေနတာ ေတြ့ရပါတယ္။
လိုင္ဇာ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့ လူငယ္ေလးေတြဆို ရန္ကုန္ ျပန္ေရာက္တာေတာင္ ၾကာပါျပီ။ အခုမွ ေထာင္ခ်ပါတယ္၊ ျမို့နယ္ တျမို့နယ္ ၁ လနႈန္းနဲ့ ၇ ျမို့နယ္ ၇ လ ေထာင္ခ်ပါသတဲ့။ ဒိုင္းခနဲ ေမးခြန္းတခုက ေပၚလာပါတယ္။
ရန္ကုန္နဲ့ လိုင္ဇာၾကား ျမို့နယ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျဖတ္သန္းေလွ်ာက္ခဲ့ၾကတာ ဒီ ၇ ျမို့နယ္ကပဲ တရားစြဲ ေထာင္ခ်ျပီး က်န္တဲ့ ျမို့နယ္ေပါင္းမ်ားစြာက ဒီတိုင္း လက္ပိုက္ၾကည့္ေနတာလား၊ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ ျမို့နယ္ေတြ အမ်ားၾကီး ႐ွိေနေလသလား၊ ဒီပံု၊ ဒီနည္း တရားစီရင္ေရးနဲ့ ဒီလို အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပံုစံေတြနဲ့ ဒီမိုကေရစီကို ဘယ္လို သြားၾကမွာတုန္း၊ ဒီလိုပဲ မီးစင္ၾကည့္ကျပီး သြားေတာ့မွာလား။ မီးကလည္း မၾကာမၾကာ လာတာဆိုေတာ့ မီးစင္ၾကီးအတြက္ မီးစက္ၾကီးလည္း တ႐ုတ္က မွာထားဦးမွ။ စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ့ ေလွ်ာက္ေတြးေနမိပါေတာ့တယ္။
ေမးခြန္းထုတ္စရာေတြနဲ့ ပုဒ္မ ၁၈
အခု အစိုးရလက္ထက္ နာမည္ၾကီးလာတဲ့ ပုဒ္မ ၁၈ ဟာ ေမးခြန္းထုတ္စရာေတြ အျပည့္နဲ့ပါ။ “တကိုယ္ေတာ္ အသံတိတ္ ဆိုင္းဘုတ္ကိုင္ ဆနၵျပတဲ့သူလည္း တရားစြဲခံ ရတယ္ဗ်ာ၊ တဦးထက္ပိုမွသာ စီတန္းလွည့္လည္ရာ ေျမာက္မွာေပါ့။ တဦးထက္ပိုမွသာ စုေ၀းရာ ေျမာက္မွာေပါ့၊ တဦးခ်င္း ဆနၵျပတာကို ဘာျဖစ္လို့ ပုဒ္မ ၁၈ နဲ့ တရားစြဲျပီး ေထာင္ခ်တာလဲ၊ က်ေနာ္ေတာ့ မစဥ္းစားတတ္ဘူးဗ်ာ” ရန္ကုန္ျမို့က တရားလြွႊတ္ေတာ္ ေ႐ွ့ေနၾကီး ဦးေအာင္သိန္းေျပာတဲ့ စကားတခြန္းပါ။
ျငိမ္းခ်မ္းစြာဆိုတဲ့ အင္မတန္ တန္ဖိုး႐ွိတဲ့ စကားလံုးဟာ ေထာင္ခ်ခံရတဲ့ စကားလံုးအျဖစ္ ေျပာင္းေနတာကိုေတာ့ က်ေနာ္ လက္မခံနိုင္ဘူးဗ်ာလို့လည္း မွတ္ခ်က္ေပး ေျပာခဲ့ပါေသးတယ္။ ဆရာ့စကား ၾကားေတာ့ ဒီရက္ပိုင္း အတြင္းမွာပဲ ျမို့ေတာ္ခန္းမေ႐ွ့ ဆိုင္းဘုတ္ေလး ကိုင္ျပီး ဆန္ၵျပေနတဲ့ အမယ္အိုတဦးကို ရဲေတြ ရဲကားေပၚ တင္ေခၚသြားတဲ့ ဓာတ္ပံု မ်က္စိထဲ ျမင္ေယာင္လာမိပါတယ္။
ပုဒ္မ ၁၈ လြွႊတ္ေတာ္ထဲ ျပင္ဖို့ ေျပာေတာ့ ျပည္ထဲေရး ဒု၀န္ၾကီးဆိုသူ ခုခံေျပာခဲ့တာ မွတ္မိေနပါေသးတယ္။ ျပစ္ဒဏ္မပါတဲ့ ဥပေဒဟာ အားနည္းပါတယ္တဲ့။ ဥပေဒဆိုတာ ျပည္သူေတြကို အကာအကြယ္ေပးဖို့ပဲ ျဖစ္ရမယ္လို့ အေျမာ္အျမင္ၾကီးသူေတြ ေျပာေနတဲ့စကား အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းဆိုင္ရာ တာ၀န္႐ွိသူေတြ မၾကားေလေရာ့သလား၊ ခုခ်ိန္ထိ သူတို့ေခါင္းထဲ တို့တာ၀န္အေရး ၃ ပါးပဲ ႐ွိေနေသး ၾကေလသလား၊ ေတြးၾကည့္မေနပါနဲ့၊ တကယ္ပဲ အရင္ အတိုင္း ျပုမူေျပာဆိုေနၾကတုန္းပါ။ ကိုယ့္ဘာသာ ျပန္အေျဖ ေပးမိရင္း သက္ျပင္းလည္း အၾကိမ္ၾကိမ္ ခ်မိပါတယ္။ မေန့တေန့ကပဲ ပတ္မၾကီး မထိုးေဖာက္နဲ့လို့ ေျပာသြားေသး မဟုတ္လား။
သမၼတေျပာလည္း ေျပာပါပဲ။
သမၼတက ေအာက္တိုဘာ ေရဒီယို မိန့္ခြန္းမွာ အခုလို ေျပာသြားပါတယ္။
“ျငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္စဥ္နဲ့ ပတ္သက္လို့ ထူးျခားမႈ တရပ္ကေတာ့ ဒီနွစ္ နိုင္ငံတကာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေန့မွာ ရန္ကုန္၊ မနၱေလး၊ ေမာ္လျမိုင္နဲ့ ျမစ္ၾကီးနား အစ႐ွိတဲ့ ျမို့ၾကီးေတြမွာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးပြဲေတာ္ေတြကို ျပည္သူလူထုရဲ့ အသံနဲ့ ဆနၵေတြကို ထင္ဟပ္ျပီး ၀ိုင္း၀န္း က်င္းပခဲ့ၾကတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ျပည္သူလူထုရဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး လိုခ်င္တဲ့ဆနၵ၊ အထူးသျဖင့္ တိုင္းျပည္တာ၀န္ကို ပခုံးေျပာင္း ထမ္းေဆာင္ ၾကရမယ့္ လူငယ္ေတြရဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို လိုလားတဲ့ ျပင္းျပတဲ့ ဆနၵကေန ေပါက္ဖြားလာတဲ့ တက္ၾကြလႈပ္႐ွားမႈေတြနဲ့ အနုပညာ လႈပ္႐ွားမႈေတြကို က်ေနာ္အေနနဲ့ အားရ ေက်နပ္မိပါတယ္။”
ဒီဇင္ဘာမွာ သမၼတ ေက်နပ္အားရမိတဲ့ လူငယ္ေတြကို တရားရံုးအသီးသီးက တက္ညီလက္ညီ ေထာင္ခ်ပါေတာ့တယ္။ ေထာင္ခ်ခံရတဲ့ လူငယ္ေတြကလည္း ျပံုးျပံုး ျပံုးျပံုးနဲ့ အခ်ဳပ္ကားေပၚ တက္သြားၾကတာ ေတြ့ရပါတယ္။ ဒီဇင္ဘာလကုန္ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားအားလံုး သမၼတက လြွႊတ္ေပးဖို့ ႐ွိေနေလေတာ့ သမၼတ လြွႊတ္စရာ လူမ႐ွိမွာစိုးလို့ ေထာင္ထဲ လူစုေပးေနသလား သံသယျဖစ္စရာ ျဖစ္ရပါတယ္။ တရား စီရင္ေရးအာဏာကို အလြဲသံုးစား လုပ္ေနတဲ့ သေဘာလား ယူဆစရာေတြ ႐ွိလာပါတယ္။
လြွႊတ္ေတာ္ထဲ ပုဒ္မ ၁၈ ျပင္ဖို့ ေျပာေနဆိုေနခ်ိန္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းက အခုလို ေထာင္ခ် ျပေနေလေတာ့၊ ဒီကေမာက္ကမ ျဖစ္ရပ္ေတြ ၾကည့္ျပီး ျပည္သူေတြမွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယနၱရားနဲ့ တရား စီရင္ေရး ယနၱရားကို ဘယ္လိုလုပ္ အားကိုးရပါ့မလဲ။
ျပည္သူ့အသံ နားေထာင္မယ့္ အစိုးရ၊ ျပည္သူ့အသံ လြွႊတ္ေတာ္အသံဆိုတာေတြ ဘယ္မလဲ ေမးခြန္းထုတ္စရာေတြ ျဖစ္ရပါတယ္။
ရာနဲ့ခ်ီ အခ်ဳပ္နဲ့ တရား ရင္ဆိုင္ေနၾကရ
နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ားအဖြဲ့က ျပန္ၾကားေရး တာ၀န္ခံ ဦးထြန္းၾကည္ ေျပာျပလို့ သိရတာက သူတို့ လက္လွမ္းမီသေလာက္ ပုဒ္မ ၁၈ တို့ ၅၀၅(ခ) တို့နဲ့ ေထာင္က်သြားတဲ့သူ ၂၀ ေလာက္ ႐ွိေနျပီး အခ်ဳပ္နဲ့ တရားရင္ဆိုင္ေနရသူေပါင္းက ၂၀၀ ေက်ာ္ ႐ွိပါတယ္။
အစိုးရ အခုလို လုပ္ေနတာေတြဟာ နိုင္ငံေရး တက္ၾကြ လႈပ္႐ွားသူေတြကို အျငိုးအေတးနဲ့ လုပ္ေနတာမို့ သူတို့အေနနဲ့ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ႐ႈတ္ခ်တယ္လို့လည္း သူက ေျပာပါတယ္။ သမၼတေျပာတဲ့ ဒီဇင္ဘာလကုန္ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားအားလံုး လြွႊတ္ေပးမယ္ဆိုတဲ့အေပၚ သံသယ ႐ွိတယ္။ ဒီပံုအတိုင္းေတာ့ မျဖစ္နိုင္ဘူးလို့ ယူဆတယ္ လို့လည္း မွတ္ခ်က္ေပးပါတယ္။
သမၼတ ေျပာေျပာေနတာေတြဟာ ေအာက္ေျခမွာ တကယ္ျဖစ္ေနတာေတြနဲ့ အေတာ္ကို လြဲေခ်ာ္ေနတာမို့ အေျပာရပ္ျပီး တကယ္လုပ္ျပဖို့ လိုလာပါျပီ။ သမၼတ သက္တမ္း ထက္၀က္ေက်ာ္လာခ်ိန္ထိ သမၼတ ေျပာခဲ့တဲ့ မိန့္ခြန္းေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္ခဲ့ပါျပီ။
သမၼတ ေျပာခဲ့တဲ့ မိန့္ခြန္းေတြအတိုင္း လက္ေတြ့ အေကာင္အထည္ ေပၚလာေအာင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယနၱရားထဲမွာ ျပုျပင္ ေျပာင္းလဲေရးေတြ အမ်ားၾကီးလုပ္ဖို့ လိုေနပါျပီ။ နို့မို့ျဖင့္ေတာ့ သမၼတေျပာတဲ့ စကားလံုးေတြ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း ျပည္သူေတြက အသိအမွတ္ မျပုေတာ့တာမ်ိုးေတြ ျဖစ္လာေနပါျပီ။
ဘယ္လို အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတုန္း။
အခု ဒီစာေရးေနတုန္း အခ်ိန္မွာပဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယနၱရားကို ေမးခြန္းထုတ္စရာ ျဖစ္ရပ္တခု ျဖစ္ပြားခဲ့ပါတယ္။ သဃၤန္းကၽြန္း၊ မိေက်ာင္းကန္မွာ သပိတ္စခန္းဖြင့္ ဆနၵျပေနတဲ့ သူေတြကို တပ္ျမို့စည္ပင္တံဆိပ္နဲ့ အရပ္၀တ္ေတြက နံပါတ္တုတ္ေတြ၊ တူေတြနဲ့ ေရာက္လာျပီး အတင္း အဓမၼ တံတိုင္း ၀င္ခတ္တဲ့ ျဖစ္ရပ္ပါ။
အဲဒီ တပ္စည္ပင္ဆိုသူေတြ ေရာက္လာခ်ိန္ ႐ွိေနတဲ့ သတင္းေထာက္တဦး ေျပာျပခ်က္အရ မဂၤလာဒံုတပ္ျမို့ စည္ပင္လို့ ေရးထားတဲ့ ကားျပာၾကီးေတြ ထိုးဆိုက္လာတယ္၊ အက်ၤီအနက္ေတြ ကာကီေရာင္ ေဘာင္းဘီေတြ ၀တ္ထားျပီး နံပါတ္တုတ္ေတြ၊ တူေတြနဲ့ လူေတြ ကားေတြေပၚက ခုန္ဆင္းလာတယ္။ ကား ၁ စီး ၁ စီးတိုင္းမွာ လူ ၅၀ ေလာက္ပါတယ္။ ကားေတြ အမ်ားၾကီးေပၚက အုပ္စုလိုက္ အုပ္စုလိုက္ ဆင္းခ်လာတယ္။
ထုဟ၊ ရိုက္ဟ ေအာ္ျပီး သြပ္ျပားေတြနဲ့ တံတိုင္း၀င္ကာတယ္။ တြန္းထိုးမိလို့ လဲက်သြားတဲ့ အမ်ိုးသမီးေတြကို တက္နင္းတယ္။ သပိတ္စခန္းက အမ်ိုးသမီး ၁၀ ေယာက္ေလာက္ ဒဏ္ရာရ သြားတယ္၊ မိေက်ာင္းကန္ ဆနၵျပသူေတြဆီ တပ္စည္ပင္ ဆိုသူေတြ ေရာက္ေရာက္ လာတာ ၃ ၾကိမ္႐ွိျပီ၊ ၂ ၾကိမ္မွာ အခုလိုမ်ိုး ထိပ္တိုက္ေတြ့တယ္။
အင္တာနက္ေပၚ ဓာတ္ပံုေတြ တက္လာလို့ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တပ္စည္ပင္ဆိုသူေတြဟာ အရပ္၀တ္နဲ့ တကယ့္ လူမိုက္႐ုပ္ေတြပါ။ စြမ္းအား႐ွင္ေတြ တေက်ာ့ျပန္လာေလ သလား၊ ဓာတ္ပံုေတြၾကည့္ရင္း ေသာကမ်ားရပါတယ္။
လက္လွမ္းမီသေလာက္ ေမးၾကည့္ေတာ့ တပ္ျမို့ေတြ ဥပမာ မိတီ္ၳလာ၊ ဗထူး၊ မဂၤလာဒံု စတဲ့ တပ္ျမို့ေတြမွာ တပ္၀င္း စည္ပင္သာယာေရးလုပ္ဖို့ ခန့္ထားတဲ့ အရပ္၀တ္ ၀န္ထမ္းေတြ ႐ွိတယ္လို့ သိရပါတယ္။ ဒါဆို မိေက်ာင္းကန္ သပိတ္စခန္းကို ေရာက္လာတဲ့ တပ္စည္ပင္ေတြကို အဲဒီတပ္ရဲ့ တပ္မႉးက အမိန့္ေပးလို့ အခုလို လာလုပ္တာေပါ့။ စစ္တပ္ အလုပ္က နိုင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရးအတြက္ပဲ လုပ္ရတာ မဟုတ္လား။
မေန့တေန့ကပဲ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ရခိုင္ခရီးမွာ ေျပာသြားေသးတယ္၊ စစ္တပ္ဆိုတာ နိုင္ငံေတာ္ကို ထာ၀ရ အကာအကြယ္ ေပးေနရတဲ့ အဖြဲ့အစည္းတဲ့။ ဒါပါပဲ၊ အေျပာေတြနဲ့ လုပ္ေနတာေတြ လြဲေနပါတယ္။ ၾကာရင္ အရင္အတိုင္း မယုံဘဲ အရင္လို ျပန္ျဖစ္ကုန္ ပါေတာ့မယ္။
ျပည္သူ့ေခတ္ဂ်ာနယ္ အတြဲ – ၄၊ အမွတ္ – ၁၇၅ မွ ေ႐ြွႊေအာင္၏ ေဆာင္းပါးကုိ ျပန္လည္ေဖာ္ျပသည္။

သား  . . .
ဘယ္ေတာ့မဆို မွန္တာကိုပဲလုပ္။
ဘာေၾကာင့္လို႔လဲဆိုေတာ့ အမွန္တရားဆိုတာ
ထာ၀ရသစၥာမုိ႔ပဲ။
ေမေမ
ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီး ၿပီးခါနီးတုန္းက ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရဲ႕ ေတာင္ဘက္တည့္တည့္ မိုင္ ၇၅၀ အကြာေလာက္က 'အီယိုဂ်ီးမား' (Iwo Jima) ဆိုတဲ့ ကြၽန္းကေလးေပၚမွာ က်ဆုံးသြားတဲ့ အေမရိကန္ မရိန္းတပ္သားေလး တစ္ေယာက္ရဲ႕ အက်ႌအိတ္ကပ္ထဲက ရရွိခဲ့တဲ့ စာေလးတစ္ေစာင္ ျဖစ္ပါတယ္